Geçen gün yolda yürürken, bir zamanlar renk renk açmış çiçeklerin yerinde olmadığını, toprağın da soğuktan donuk bir hal aldığını gördüm. Oysa haftanın bir kaç günü o yoldan geçerken o çiçekleri seyretmek ne büyük neşe veriyordu bir zamanlar. Şimdi yoktular:(
Böyle düşünüp ilerlerken yolumun bir papatya tarlasına çıktığını hayal ettim. Kıpır kıpır oldu içim:) Papatyaları da öyle özlemişim ki... Çiçeklerin hepsini ayrı ayrı çok özledim. . Çok özledim gülleri, kır çiçeklerini.... Hayal de olsa neşe ile doldum papatya tarlasının içinde. Hayalimden uyanıp kendime geldiğimde iki papatya kalmıştı elimde. Biri size, biri de bana:)
Mehtap YILDIRIM
